Atlantyda

Platon był głównym filozofem, który zapoczątkował jakiekolwiek legendy o Atlantydzie. Twierdził on że Atlantyda to piękne i bogate państwo (wręcz kontynent), które mogło by się równać samym Atenom. Platon twierdził, że Atlantyda zatonęła – powodem był kataklizm – wielką powódź. Powódź ta była kresem całej wspaniałej cywilizacji Atlantów. Wiele uczonych kwestionuje prawdomówność Platona. Zasadniczo Platon, choć ze względów moralnych przeciwnik kłamstwa i zmyślenia, był gotów uznać wartość wyższych prawd zawartych mitach. Uczeni sądzą że jednym z tych mitów była właśnie Atlantyda.

Atlantyda
Atlantyda

Platon nigdzie nie mówi że legenda Atlantydy jest zmyślona, Platon umieścił ją nawet na mapie, miedzy Europą a Ameryką. Platon w swej pracy powiedział, że usłyszał legendę Atlantydy od Egipskiego kapłana który opowiedział mu rzekomo:

„W następnym okresie czasu pojawiły się trzęsienia ziemi oraz powodzie, w ciągu jednego dnia i jednej strasznej nocy cała wasza armia w jednym momencie zapadła się naraz pod ziemię. Podobnie znikła także wyspa Atlantyda, pochłonięta przez morze. Dla tej właśnie przyczyny to morze jest tam jeszcze do dzisiejszego dnia nieżeglowne i nawet niezbadane wskutek przeszkód, jakie stawia dno pełne szlamu i płycizn – szlamu zostawionego przez pochłoniętą wyspę”.

Atlantyda
Atlantyda

Owe nieżeglowne miejsce to cieśnina Gibraltarska i jest ono nieżeglowne nie ze względu na zatopiony ląd tylko ze względu na mielizny, możemy zatem zauważyć, że Grecy nie znali dobrze wód Atlantyku. Możliwe, że rozpowszechnianie tej błędnej wiedzy było na rękę niektórym kupcom którzy handlowali min. dzięki morzu. Platon zmarł w 347r. p.n.e. licząc sobie osiemdziesiąt lat. Ciekawostką jest to, że w przeciwieństwie do żyjących w surowej prostocie Ateńczyków, Atlantydzi „posiadali tak olbrzymie bogactwa, jakich nie było nigdy przedtem w domach królewskich, ani nie będzie w przyszłości”. Mimo że Atlantyda obfitowała we wszelki bogactwa – metale szlachetne, zwierzęta (w tym także słonie), „wspaniałe zdumiewające owoce” – jej mieszkańcy nie poprzestawali na tym i sprowadzali różnego rodzaju dobra spoza jej granic. Odmiennie także niż władcy Aten, królowie Atlantydy nieustannie uświetniali swój pałac.

Stolica Atlantydy i siedziba królów miała postać szeregu okręgów, których środek znajdował się w odległości niemal dziesięciu kilometrów od brzegu morza (ze względu na różne długości starożytnych jednostek miar jest to odległość przybliżona). Platon przypisując swojej Atlantydzie rozmiary przekraczające skalę Morza Śródziemnego to był zmuszony umieścić ją na Atlantyku – nazywanym tak od czasów Herodota, który ani słowem nie wspomina Atlantydy. Było wcześniej w historii słowo Atlantis ale nie ma ono nic wspólnego ze Atlantydą Platona. Atlantis oznacz córka Atlasa! Mało kto dziś wierzy w istnienie Atlantydy, lecz nie można również teorii o jej istnieniu lekceważyć. Mogła kiedyś istnieć takowa wyspa. Atlantyda ma dwie wspólne sprawy z legendami Arturiańskimi: – pierwsza to taka, że sądzono że król Artur jest jednym z odrodzonych bóstw Atlantydy – drugą sprawą jest to że czarownika Merlina uznawano za Atlantyda, jego całą rodzinę również. Pani z Jeziora (matka Merlina) nie raz daje do zrozumienia w legendach, że pochodzą znad Oceanu….

Paweł Bobrowicz