Templariusze a Święty Graal

Fakty Historyczne Templariuszy

Historia głosi, że zakon rycerzy Templariuszy powstał około 1119 roku. Wtedy to założyciel Hugo de Payns ze swoimi rycerzami złożył śluby czystości, posłuszeństwa i ubóstwa przed patriarchą Jerozolimy (Garmond de Picquigny). Złożyli też przyrzeczenie, że będą walczyć za wiarę chrześcijańską. Głównym zadaniem templariuszy była obrona pielgrzymów podróżujących do Ziemi Świętej. Otrzymali oni kościół w Jerozolimie który posłużył im za kwaterę.

W 1128 templariusze osiągnęli status zakonu. Najsłynniejszy symbol templariuszy – Czerwony Krzyż został nadany przez papieża Eugeniusza III. Symbol był symbolem męczeństwa.

Templariusze
Templariusze

Na czele zakonu stał wielki mistrz, którego wybierano w głosowaniu. Wielki mistrz podejmował samemu główne decyzje – radząc się przy tym kolegium.

Z czasem templariusze stali się bardziej zakonem wojskowym – stworzyli pismo w którym określano konkretne aspekty życia wojskowego w zakonie.

Legendy Templariuszy.

Templariusze są kojarzeni z najciekawszymi legendami tamtejszego okresu – głównie ze świętym Graalem. Sądzi się, że templariusze byli w posiadaniu nie tylko świętego Graala, ale i innych reliktów ważnych dla kościoła (niektórych najważniejszych). Templariusze stali się bankierami swych czasów – mieli swoje punkty na terenie całej Europy jak i na terenach Jerozolimy. Udzielali pożyczek w jednym miejscu Europy a pożyczkobiorca mógł oddać tę należność w miejscu zupełnie innym. Prężność działania templariuszy świadczyła o ich ogromnym bogactwie (co się trochę kłóciło z ideą zakonu która propagowała ubóstwo). To właśnie bogactwo było powodem dla którego król Francji – Filip Piękny chciał rozwiązać zakon. Król chciał przywłaszczyć sobie bogactwo templariuszy jak i zlikwidować swoje długi u nich. W 1312 roku papież Klemens będąc naciskanym przez króla rozwiązał zakon. 13 w piątek rozpoczęła się wilka obława na templariuszy. Ówczesny mistrz templariuszy przeklął króla i papieża w ten dzień – stąd powstał zabobon o piątku trzynastego. Papież i król zmarli niedługo po tych wydarzeniach.

Oficjalnym powodem likwidacji templariuszy była plotka o tym, że oddawali część jakiejś głowie. Krótko mówiąc zostali oskarżeni o herezje. Okazuje się, że mimo wszystko trochę w tym prawdy było. Templariusze ponoć oddawali wielką cześć Janowi Chrzcicielowi – tą głową której templariusze oddawali cześć była właśnie Jego podobizna. Uznawali oni wyższość Jana Chrzciciela nad Jezusem.

Mówi się, że zakon został zlikwidowany w błyskawicznym tempie i cały ich majątek został skonfiskowany. Problem w tym, że wcale tego majątku wiele nie było. Legenda mówi, że część templariuszy zbiegło z Europy wraz z najważniejszymi papierami i skarbami.

Niektórzy twierdzą, że templariusze posiadali dowody mające moc zniszczenia kościoła, inni twierdzą, że wywieźli tak wielkie majątki – na tyle duże aby nadal rządzić Europą – tyle, że mniej oficjalnie (jak np. wolnomularze).